سیر تاریخ نگاری نبردهای امام علی (ع) در نبردنگاشته های اصحاب امامان(ع)
25 بازدید
محل نشر: پژوهش نامه ی تاریخ اسلام / زمستان 91 / شماره هشتم / ص 29 - 59
نقش: نویسنده
سال نشر: 0000/00/00
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
ورود اصحاب امامان شیعه به عرصه تاریخ نگاری همراه با نبردنگاری در سیره علوی با رویکرد کلامی و به منظور اثبات تفکر جانشینی امام علی(ع) و یافتن ریشه های آن در سیره نبوی بود. این حرکت با پیشگامی عبیدالله بن ابی رافع در نیمه دوم قرن اول آغاز شد و در جریان تاریخنگاری اسلامی تأثیر بسزایی داشت. از سویی جریان سیره نگاری را در دو شاخه شیعی و سنی سرعت بخشید و از سوی دیگر ابتکار و پیشگامی اصحاب امامان(ع) را در گشودن محورهای جدید تاریخ نگاری به اثبات رساند. این حرکت در قرن دوم با تلاش جابر جعفی و شاگردش ابان بن تغلب به عنوان دو ریزجریان در تاریخ نگاری شیعی ارتقا یافت. تکیه بر آرای امامان(ع) و دستیابی به اهداف فقهی و کلامی ویژگی مشترک و اساسی این حرکت علمی بود. اما در درون این جریان گرایشی معتقد به برخورد چالشی با مخالفان و گرایشی معتقد به تعامل با آنان بود، که دو نوع واکنش را از سوی اهل سنت موجب شد. در کنار این حرکت، برخی دیگر از اصحاب، به نمایندگی ابومخنف و شاگردانش هشام کلبی و نصربن مزاحم، با رویکرد تاریخی به ترسیم نبردنگاری در سیره علوی پرداختند. پژوهش حاضر این حرکت و تطور را با بررسی شرح حال علمی تاریخنگارانِ صحابی و اخبار پابرجا از آنان بررسی می کند. واژگان کلیدی: تاریخنگاری، نبردنگاری، اصحاب امامان(ع) شیعه
آدرس اینترنتی